Wednesday, November 4, 2009

Saat terindah itu...

Assalammualaikum...
kat entry ni saya nak share pengalaman saya sewaktu melahirkan aiman naqeeb
bagi saya pengalaman bersalin adalah satu pengalaman yg sgt eksklusif dan ia x tergambar dgn kata2
hanya yg pernah melaluinya akan merasa nikmat melahirkan anak...

Pengalaman saya bersalin, saya rasa betul2 mengikut teori2 yg pernah saya baca
Pada 18th october 2009
9am: saya bgn tido, rasa sakit2 kat bahagian bawah perut. tp rasa sakit mcm period pain. skt sikit jek. pas2 sy g mandi. pas breakfast saya terasa nk g toilet. sy sgt terkejut sbb ada blood spot. masa tu sy teringat apa yg pena sy baca. klu kuar darah bermakna kemungkinan besar ibu akan bersalin dalam masa 2 atau 3 hari lagi. so, sy takde la rasa takut sgt. masa tu saya tak ckp dgn husband lg. lg pon expected due saya lagik 2 mgu.

10am: saya rasa sakit period pain tu datang lagik. so, sy pegi toilet n drah kuar lbh byk. sy rasa takut gak masa tu. dalam kepala klu sy bersalin arini bgs gak. dptlah saya cuti bersalin lame sket. hehee. sempat lagik pk gtu. saya terus bgtau husband. saya cakap saya rasa saya nak bersalin arini.

11am: kami ke hospital sultan ismail. nasib baik sume barang2 keperluan ada dlm keta. masa otw ke hosp saya sgt teruja. saya berharap sgt saya bersalin ari tu. tp dlm masa yg sama nervous gak. smp kt hosp doc check jalan baru bukak 2cm. so, saya ditempatkan di wad biasa je dulu.

2pm: contaraction berlaku semakin kerap dan kuat. seklai dlm setiap 15minit. tp skt yg bile ditahan. saya siap baca paper, mengaji n tgk tv

4pm: contraction setiap 5minit. darah yg kuar pon makin byk. org kate kembar darah. org tua2 kate klu kembar drh ni lebih sakit n berbisa. ntahlah sbb ni 1st exp so, xleh nk wat comparison.
saya g jmp nurse kt kaunter. bgtau die skt semakin kerap. ble die check, jalan masih 2cm. maybe lmbt lg nk bersalin. esok pg kot. uis..lamenye. dah la mlm2 sejuk. bilik ada aircond plak tu.

4.30pm: wkt melawat. husband, mak n ayah dtg. siap borak2 n gelak2 lg. tp kali ni saya rasa contraction setiap 2minit. mak n ayah bagi kate2 semangat.

6.50pm: wkt melawat tgl 10 minit jek lagik. masa tu husband je yg ada temankan saya. yg lain sume da balik. masa tu saya rasa btol2 sakit. bile tgk keadaan saya mcm tu, husband pujuk2, siap janji nak ajak bercuti kat KK tahun dpn. huhu!

7.50pm: saya btol2 x tahan sakit. contraction berlaku dgn sgt kuat dan kali ni saya btol2 tak tahan. sakit yg tak bole digambarkan. bahagian bwh perut saya terasa sgt berat seolah2 ada beban yg menolak. saya gagahkan diri berjalan kt kaunter n bgtau nurse tadi saya btol2 sakit. dlm sakit mcm tu die soh saya jln g bilik saringan utk check jalan. ble die check rupe2nye kepala baby da ada kt bawah tu. die terus angkat saya atas stretcher (eh, btol tak spelling die ni?). masa otw nak g labour room saya rasa btol2 ingin meneran. rasa nk terbuang air besar sgt. saya sempat lagi panggil sorg patient tu, tlg cal kan husband. nurse tolak stretcher dgn lajunye. saya ingat lg die jerit2 soh saya kepit kaki. otw g labour room (adalah 2 minit), perasaan sy begitu melankolik. saya terasa tuhan ingin mencabut nyawa saya. saya terasa di awangan. saya da x terasa sakit lagik. saya mengucap byk2 n baca ape2 doa yg terlintas dekat otak saya. otak saya terasa spt memutarkan semula dosa2 n kesalahan yg saya pernah lakukan. saya terasa begitu sedih sekali. sgt2 sedih. di dalam labour room saya terasa bdn saya btol2 terapung di udara. saya nmpk nurse2 n doktor pakai sarung tgn. pas2 saya nmpk husband masuk n pegang kepala saya. saya dgr suara nurse memberi arahan. kali pertama saya meneran kepala baby da kuar tp sbb x cukup teran kepala baby masuk semula. masa tu saya mmg nangis semahu2nye sbb sy rasa saya da mati. huhu! dgr suara husband cakap 'sayang, teran lagi.."tp yg sy ingat pas 2 kali meneran, saya nmpk nurse angkt baby n dgr suara baby menangis. masa aiman kuar kul 8.08mlm. pas isyak.huhu! rupenye saya masih hidup lagi. syukur alhamdulillah..

itulah saat2 getir melahirkan aiman naqeeb. bile ingat balik, terasa meremang bulu roma. takut! tp bile tgk muka aiman, kesakitan n ketakutan tu sume hilang especially masa menyusukan die saya terasa betul2 menjadi seorang ibu. insya allah jika diizinkan tuhan, saya teringin menambah cahaya mata lagi. saat melahirkan memang sakit, ttp ianya sgt indah dan manis bile dikenang2. untuk husband yg tercinta, tqvm 4 ur support dari hari pertama saya mengandung sehinggalah ke saat ini. i love u both so much:)

6 comments:

lily azliyana @ mama zara said...

Saat indah yerk..hehehe..

bagusla klu ko leh kenangkan ia sbg pengalaman manis n indah..kalau bagi aku, bile terkenang2 leh jadik takut n fobia..hehehe..sbbnye aku ni spesis tak tahan sakit. plg ngilu bab2 seluk dalam tu (ms cek jalan + masuk ubat induce)..huhu. wktu meneran dh tak ingat ape sbb nervous giler..=p

~ dyn ~ said...

"...husband pujuk2, siap janji nak ajak bercuti kat KK tahun dpn..."
statement nie boleh tarik balik tak? hahahah :P

~ dyn ~ said...

saat dimana dimahari nurse xde ke? miahahaha :P citer cam perfect jerk syg..hehehe

mizzyN said...

tahniah jure

Zurani said...

sayang...x best lah cite benda yg x best. hehehe..

Dilla Ady said...

zura,
tahniah ye untuk kelahiran aman naqeeb..sonot kan da jadi ibu nih..

dilla pun teringin nak bb lagi kasi kawan tuk Sasha tapi seram la nk bersalin-salin ni...siyes, berdesing rase mate ni bile baca rupanye aiman da nak terkeluarda..sib baik sempat kan...ha, baru kelam kabut misi...

Post a Comment